Tuesday, June 14, 2011

alam perkhawinan vs alam percintaan

Ni gua nak citer sket pasal perbezaan di antara alam perkhawinan dengan alam percintaan...gua bukan nak takut-takut kan lu orang yang mane baru berjinak-jinak nak masuk alam rumah tangga...ni sumer sebenarnya bergantung pada nasib(qada dan qadar).

Dulu sebelum gua bagitau mak gua yang gua nak kawen, mak wa dah warning gua awal-awal... dia sound gua bergini...

"lu ni betul ke nak kawen...lu dah kawen nati lu jangan nyesal...lu dah puas hidup bujang??? dah puas jalan-jalan pusing 1 malaysia...dah puas tidur lena malam-malam tanpa gangguan??? okeh...kalau lu dah redi untuk itu semua...gua kasi green light untuk lu kawen...tapi lu jangan nati dah kawen pastu lu nagis-nangis datang kat gua ngadu macam-macam...gua takmo dengar tu sumer...jodoh lu...lu cari sendiri...lu tanggung okeh (sambil keluarkan jari kelingking untuk bet ngan gua)" ayat-ayat tu gua translet jadi bahasa yang riadah la untuk kita baca...takkan mak aku nak lu gua lu gua ngan aku lak kannnn...santai beb...okeh gua sambung citer

Mak gua dulu de la citer kat gua yang lelaki ni cakap jangan percaya sangat..belum dapat memang manis...ibarat main layang-layang la....mula-mula nak terbang lepas tali sket-sket...nati biler layang-layang dah naik tinggi...dah kukuh kat atas sane...ko tengok dia pegang tali macam mane?...itu belum citer pasal layang-layang terputus tali la...tali terbelit bagai...*sigh*

Ni gua citer pasal pengalaman gua la...gua tak cedok lu orang punya pengalaman pasal gua takmo lu orang sentap.


Alam percintaan:

Indah beb alam percintaan gua walau gua tak brape nak romantik + manja-manja..tapi gua pandai merajuk...kalau gua merajuk gua off henpon...bila pagi-pagi on balik tengok ade ratus-ratus miskol (tipu la ratus-ratus...saje gua nak up) siap ngan mesej bebaur pujukan...kembang hati kalau pagi-pagi dah dapat pujuk rayu.

Ada 1 hari tu family dia datang penang..so dia nak bawak gua jumpe family dia la kan...jadinya mereka telah merancang 1 perkelahan di tepi pantai seagate depan queensbay mall (bila gua pikir-pikir balik, kejadah la gi kelah kat situ...jarang dibuat orang) so ade la makan-makan...mak dia bekal nasi dengan lauk pauk...itu jam..gua punye selera makan macam dah tertinggal kat umah...makan tak brape nak lalu pasal sebok dok kontrol ayu...cakap tak brape nak cakap la pasal gua punye gaya cakap tak brape nak lembut...jadi lebih baik gua jangan cakap banyak...lagipun kalau gua banyak cakap nati idong gua suke nak kembang semangkok...tak cun (alaaa...melalut pulak aku ni)...okeh sambung balik...so tengah sedap-sedap makan sambil ketawa kecil...yang bunyi nye macam hihihi je tak kahkahkah macam selalu tiba-tiba hujan turun tanpa bagi warning terlebih dahulu....semua yang tengah makan kelam kibut capai ape yang patut bawak masuk lam kereta...gua pon dengan tangan yang penuh sambal tolong capai ape yang patut jugak...tiba-tiba pakwe gua(skang laki gua la) bawak payung dan payung gua...dia dah tak heran sape-sape dah...janji gua tak basah...mak dia, kakak dia yang tengah sarat mengandung, adik bongsu dia atau anak buah dia...dia dah tak peduli...yang penting dia selamatkan gua dari basah..kembang kuncup hati gua itu jam. Malam tu gua tidor pon senyum lebar...macam gampang...hati mula cakap-cakap yang pilihan gua memang tepat dan betul...cissss


Alam perkhawinan:

2 bulan lepas kot...gua g makan char kueh tiow kat permatang pauh...malam... tengah makan tup-tup hujan lebat...so takpe...gua chill dulu lepak-lepak sampai hujan reda...tapi dah sejam gua lepak dah abis makan hujan takmo reda jugak...bila hujan agak-agak kurang sket gua suh laki gua amik payung lam kereta...gua suh amik payung yang kat seat blakang sebab kalau amik yang kat dalam bonet payah lagipon takut bila bukak bonet hujan masuk dalam dan stroller anak akan terima akibat...tapi laki aku taknak g amik payung...dia kata malu nak bawak payung...lagipon payung kat seat blakang kaler pink...kepaler hotak kau!!! anak kena hujan kang demam...gua bukan suh payung gua pun...gua suh payung anak gua...lu orang nampak tak perbezaan dengan alam bercinta..last-last dia akur g jugak amik payung dan payungkan aku dan qarliff....tapi part yang best dia boleh berhenti jauh dari pintu...aku pandang tepat muka dia lalu kami pun berdialog begini:

laki aku: "haaa...masuk la lam kereta...tunggu apa lagi...hujan ni"

gua : " laaa...depan la sikit sampai pintu...tau pun hujan...dekat la lagi...nati qarliff basah"

laki aku: " eishhhh!!! mengada la awak ni...dah payung sampai sini pun bagus...CEPATLAHHH!!!" dia kedepan sikit sampai pintu kereta

gua : "mengade ape???!!! bukan saya suruh payung saya...saya suruh payung qarliff....itu pun susah...bla...bla...bla....pot pet...pot pet...." gua membebel sampai masuk dalam kereta.

Masuk dalam kereta gua tak berhenti membebel...laki gua dah jadi jaki ngan gua...dia suh gua diam...gua takmo diam pasal gua benggang giler...pastu gua ungkit citer kat atas tadi...citer pasal payung masa zaman bercinta...dia tibai gelak kuat-kuat kat gua...dia siap sound gua...dia cakap mesti gua rase time bercinta dulu dia adalah pilihan yang paling tepat...gua benggang dia gelak-gelak kat gua...gua hilang pertimbangan...gua luku kepala dia laju-laju...derhaka-derhaka la...nati sebelum tido gua mintak ampun.


Banyak lagi gua nak citer pasal alam perkhawinan vs alam percintaan...tapi lenkali la...gua nak g basuh tangan bersih-bersih...tadi gua makan lauk kari...hamis sungguh bau kari menyengat.